Een strakblauwe lucht, heerlijk zonnetje en nauwelijks wind: 13 kannibalen vertrokken onder ideale omstandigheden vanaf Boonstra richting Nijverdal. De vrouwelijke leden waren verhoudingsgewijs oververtegenwoordigd met maar liefst 6 personen: Judith, Jacqeline, Karin, Karina, Sybrich en Sytske. En dat voor een vereniging die 2 jaar geleden geen enkel vrouwelijk lid in de gelederen had! Arjen, Alex, Harald, Mark, Rein, Stephan en Benny mochten met hun meefietsen en Jeroen, geblesseerd aan zijn enkel na een aanvaring met een stoeprand, was zo vriendelijk om de bus naar Nijverdal te rijden. Zoals het echte kannibalen betaamd werd er met een goed tempo doorgereden en lekker lang op het terras in Ruinen gezeten zodat Rein ook weer kon aansluiten…
Hoewel er rustig gereden werd, kwamen we toch al om 15:00 bij de Wilgenweard in Nijverdal aan. Het terras zag er ook daar bijzonder aantrekkelijk uit, maar de honger naar meer kilometers (Peize-Nijverdal=106 km) was nog niet gestild, dus werd de Holterberg opgezocht. Aan de voet van deze enorme berg werd er eerst nog wat moed ingegeten en –gedronken, waarna er toch een kleine strijd om de bolletjestrui gestreden werd. Ik kan hier nu namen gaan noemen en een koersverslag opschrijven, maar het komt er in het kort op neer dat er renners bij waren die hun klimmerskwaliteiten wederom en op het juiste moment bewezen, dat er renners bij waren die dachten dat zij hun klimkwaliteiten later nog konden bewijzen maar daar nu nog op zitten te wachten, en dat vrouwelijke renners bij zijn die de mannelijke renners de baas zijn…
Terug in de Wilgenweard werd er gelachen en gedronken, gedronken en gegeten en weer gedronken en vervolgens werd het bed opgezocht. De oordoppen lagen al klaar en dat was geen overbodige luxe.
Om acht uur zondagochtend stond het ontbijt klaar en als echte wielrenners stond iedereen klaar om aan te vallen. Misschien had de slechte nachtrust en de fikse regenbui die op het dak viel hier ook iets mee te maken, maar de moraal was niet ontzettend hoog. Gelukkig heeft iedereen een buienradarapp op zijn telefoon en wisten we dat het om negen uur droog zou zijn. Dus half tien op de fiets en weer op weg naar Peize. Het regende niet, maar toch werden we nat. Jullie weten allemaal waarom, dus ik leg het niet uit. De route terug was erg mooi en via de Rendijk wisten we allemaal weer heelhuids bij Boonstra terug te keren.
Het hele weekend was zeer geslaagd: gezellig en sportief!
